Chocolate Emotion

ช่วงนี้เปิดเทอมแล้วค่ะ

หลังจากห่างหายไปนานหนึ่่งอาทิตย์ แต่ยังไงก็ไม่นานเท่ากันเม้าส์ที่ส่งไปซ่อม

ได้ข่าวว่าตอนนี้ไปเคลมถึงเมกา จะได้กลับมาภายในสิ้นเดือนนี้

หลังจากที่ห่างหายไป 2 เดือนจะได้ให้แม่กลับมาใช้ซักทีนะลูกจ๋า

ทำงานอะไรไม่ได้เล้ยยยย...

ช่วงนี้กำลังพยายามลดน้ำหนักค่ะ แต่ไม่ถึงขนาดเอาเป็นเอาตายนะ

เหตุที่ลดเพราะว่าฉันเห็นตัวเองในกระจก และรูปถ่ายแล้วทน+ทำใจไม่ได้ 

ลดมาได้ประมาณ 2-3 โลแล้วภายใน 2-3 อาทิตย์

ตอนแรกทำแอโรบิคก่อน แต่คุณแฟนบอกว่าเธอชักจะบึ้กและดูถึกเกินไปแล้วนะ

เลยหันมาทำโยคะแทนค่ะ ง่ายๆโดยการทำจากวีซีดีเท่านั้นเอง

แนะนำสำหรับคนออกกำลังกายนะ 

ถ้าอยากออกกำลังเพื่อลดน้ำหนักและให้ตัวเล็กลงล่ะก็ ควรออกกำลังตอนเช้าๆ

คือหลังจากตื่นนอนก่อนกินข้าว อาบน้ำก็ออกกำลังเลย

จะทำให้เรากระฉับกระเฉง แล้วก็ลดน้ำหนักได้ง่ายกว่าด้วย

การออกกำลังกายตอนเย็นนั้น เหมาะสำหรับคนที่ต้องการกล้ามเนื้อและให้หุ่นเฟิร์มมากกว่าค่ะ

แอโรบิคก็สนุกดีนะ ถ้าแถวบ้านมีก็ลองไปทำกับคนเยอะๆก็น่าสนุกดี

แต่ถ้าไม่สะดวกล่ะก็ หาซื้อซีดีมาเปิดดูก็ได้นะคะ มันไม่น่าเบื่อหรอก

สำหรับคนขี้เกียจและขี้เซาอย่างฉันเนี่ย การตื่นนอนมาออกกำลังกายนี่เป็นเรื่องยากลำบากจริงๆ

แต่ว่าก็ต้องตัดใจลุกขึ้นมาทำนะ ถ้าเรามัวแต่คิดว่าพรุ่งนี้ๆล่ะก็...ก็นอนต่อเป็นหมูอ้วนเผละซะเถอะ

แต่ถ้ามีความคิดที่จะออกกำลังกาย แต่ยังแอบขี้เกียจอยู่ล่ะ

ฉันขอแนะนำ "โยคะ" ค่ะ เพราะมันเป็นการออกกำลังที่เอื่อยๆเฉื่อยๆเหมาะกับคนอย่างฉันมาก

ไม่ต้องใช้ความเร็วเท่าไหร่ แต่เหงื่อออกท่วมตัวมากกกกกก

ในตอนแรกๆ เราจะรู้สึกเมื่อยนะ แล้วก็ทำตามที่เค้าสอนไม่ได้หรอก

แต่ว่าต่อไปเรื่อยๆ ร่างกายจะมีการปรับสภาพของมันให้มีการยืดหยุ่นได้เอง

และก็จะใช้กล้ามเนื้อในส่วนที่เราไม่เคยใช้ได้มากขึ้น

ตอนนี้ฉันก็นิยมมากเลยค่ะ ออกกำลังกายทั้งที่ยังใส่ชุดนอนอยู่

ไม่ต้องกลัวบึ้กด้วย เพราะเราไม่ได้ออกกันถึกขนาดคอมโบ

ทุกเช้าหลังจากออกกำลังกายแล้วก็จะสดชื่น หัวสมองปลอดโปร่งอีกต่างหาก

ทำให้ฉันงีบหลับในห้องเรียนน้อยลง

แถมต่อว่า ถ้าอยากลดก็ควรอดข้าวเย็นด้วยนะคะ โดยเฉพาะพวกแป้ง

ให้ไปกินพวกผักผลไม้แทน หรือถ้าอยากจริงๆก็ควรจะกินแต่น้อย

ถ้ายังอยากกินโน่นกินนี่ ให้คิดตลอดเวลาว่าพรุ่งนี้เราค่อยกินก็ได้นะ ไม่ต้องรีบกินวันนี้หรอก

แต่ออกกำลังอย่าผลัดวันประกันพรุ่งนะเออ

เห็นประโยชน์ดีๆอย่างนี้แล้ว ก็มาออกกำลังกายกันเถอะนะ 

*คำเตือน โหลดโหด

 
รีบกลับมาอัพเดตก่อนที่มันจะช้าไป

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมามีงานเพะชะคุชะไนท์ที่ทีซีดีซี

จึงนัดกับคุณโบ๊ตไปงานนี้ด้วยกัน

โดยวางแผนไว้ว่าจะไปลิ้มรสชาติที่ยามาโกย่า ราเมงก่อน เพราะคุณโบ๊ตโปรดปรานราเมงมาก

Yamagoya Ramen

ร้านราเมงเลื่องชื่อที่ใครๆต่อใครบอกว่าอะไร (เท่าที่เสาะหาข้อมูลจากในเน็ต)

เมื่อได้ยินดังนั้น เราจึงไม่รอช้าที่จะไปชิม

ร้านอยู่ตรงเขตบางรัก ถ.สุรวงส์นะคะ ติดอยู่ใกล้ๆกับโรงแรมตะวันนาเลย 

บรรยากาศหน้าร้าน

เมนูอาหารมีค่อนข้างน้อยนะ แต่ว่าอย่าไปสน เราเน้นรสชาติ

เค้าบอกว่า ยามาโกย่า ราเมง อร่อย เลยสั่งกันทันที 2 ที่และเกี๊ยวซ่าเครื่องเคียง

 ดูโต๊ะอาหารกับเมนูชิมลางไปก่อน

  บรรยากาศในร้านระหว่างนั่งรอ

   
ทันทีที่ราเมงมาปุ๊บ เราก็รีบเอากล้องมาถ่ายปั๊บ

ไข่แบบยางมะตูม น้ำซุปข้นกระดูกหมู และหมูชาชูที่ละลายในปาก

ไม่เหมาะมากสำหรับคนกลัวอ้วน เพราะหมูนั้นเธอช่างมันจริงๆ (โยนไปให้คุณแฟน)

เกี๊ยวซ่าแป้งบางมาก กัดไปไส้แอบทะลัก

 

กินไปกินมา เห็นเมนูข้าวปั้น Onigiri สั่งไปอีกหนึ่งเซต

 

จากซ้ายไปขวา:

ข้าวปั้นสาหร่าย (ออกขมนิดนึง กลมกล่อมหอมละมุนด้วยใบชา)

ข้าวปั้นไข่กุ้ง (สีส้มสวยน่ากิน แอบหวานติดปลายลิ้น แอบนะแอบ)

ข้าวปั้นผักดอง (อันนี้ไม่นิยม มันเป็นผักดองอ่ะ)

 

 

ถ้าใครเคยอ่านการ์ตูนเรื่อง “ยุทธภูมิกระเพาะเหล็ก” ที่มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับการแข่งขันกินจุ

เรามีภาพนี้มาให้คุณดู

ท่าแรก: ท่าตำนานของโจจิ ตะเกียบสองมือ

 

ท่าที่สอง: ท่าปลาวาฬ

 

  

หลังจากกินเสร็จ ได้เวลาสามโมงครึ่ง

ว่าจะไปดู 4B ที่ลิโด้ แต่ว่า....ไม่ทันซะแล้ว งานเพะชะจะเริ่มสี่โมงเย็น

ขอโทษด้วยนะคะ คุณบ๊อบบี้และเฮียเส่ง

เราจำเป็นต้องบ่ายหน้าไปที่เอ็มโพเรี่ยม งานเพะชะคุชะไนท์์์์์รอเราอยู่

 

ดูเวทีซะก่อน อลังการแต่น่ารัก (ชอบตัวการ์ตูน)

 

  คนแรกที่ขึ้นมาคือ คุณมาโนช พุดตาล (ขออภัยถ้าสะกดชื่อผิดนะคะ)

คุณมาโนชมาพร้อมกีต้าร์หนึ่งตัว แล้วบรรเลงเพลงถึงอดีตของอยุธยาให้เราฟัง

เพลงเพราะ เนื้อหาดี การพูดลื่นไหล ประทับใจมาก ไม่น่าเบื่อเลย

เป็นวิธีการพรีเซนต์ที่แทบไม่ได้ใช้อุปกรณ์อะไรมาก แต่เห็นภาพที่เล่าได้ชัดเจน

 

  คนนี้ไม่น่าจะไม่รู้จัก ญารินดา บุนนาค มากับเพื่อนชื่อ ชาร์ล (ขออภัยถ้าจำผิด)

ทึ่งในความสามารถด้านดนตรีแล้ว ต้องทึ่งกับความคิดในการทำงานด้านสถาปัตย์อีกด้วย

งานที่นำมาเสนอคือ การใช้กรอบมาทำดิสเพลย์ต่างๆ ภายในร้าน

จะเห็นได้เลยว่า คนเรามักใช้กรอบมาเป็นตัวเน้นให้สิ่งที่อยู่ในกรอบเด่นหรือน่าสนใจขึ้น

 

  คนต่อไป จำชื่อไม่ได้ (ขออภัย)

เรื่องที่นำเสนอคือ เรื่องที่เกี่ยวกับการพูดเหน่อ ภาษาสุพรรณ

ในส่วนตัวแล้ว คิดว่าดีจังนะที่คนวัยรุ่นยังคิดอนุรักษ์ของไทยกันอยู่ โดยเฉพาะภาษาก็เป็นอะไรที่สำคัญ

แต่ไม่เข้าใจว่าคนในห้องประชุมเค้าหัวเราะอะไรกัน ตอนที่คุณคนนี้สาธิตการพูดภาษาเหน่อ

แอบรู้สึกว่า แย่จังวะ พูดเหน่อแล้วมันน่าตลกมากนักหรอ

 

 

คนนี้ใครเอ่ย? คุ้นๆกันมั้ย

คุณโลเลมาพรีเซนต์ในรูปแบบการเล่าเรื่องประกอบภาพ

ขำตรงที่มีรูปนึงเป็นภาพการเหยียบเท้า และทุกคนก็เห็นอย่างนั้น

แต่พอคุณโลเลบอกว่า เท้ามีหกนิ้ว ทุกคนก็หันไปดูอีกทีและพูดว่า “เออว่ะ”

 

 

คนนี้จำชื่อไม่ได้อีกเช่นกัน แต่รู้สึกจะเป็นครีเอทีฟโฆษณา

วิธีการพรีเซนต์แฝงอารมณ์ขันปนกวนตีนดี (ขอโทษที่ใช้คำไม่สุภาพ)

 

 

  พีเซเว่น

ตอนแรกเฉยๆ แต่พอดูไปดูมา งานเค้าเจ๋งอ่ะ

 

เป็นอะไรที่ดูซุกซนมาก อย่างแอบไปพ่นกำแพงตรงที่เค้าทิ้งถังขยะกันบ้าง

หรือไม่ก็วาดเมจิคลงตรงกระเบื้องแตก อารมณ์ขอแอบเล็กๆน่ารักๆบ้าง

 

  ส่วนผู้หญิงคนนี้ หน้าคล้าย เรเน่ จาก บริดเจดส์โจนส์ไดอารี่

งานเค้าน่ารัก จะประมาณพวกปะติด

 

 

คนที่เลือกมาคือคนที่เราชอบงานนะ แต่ยังมีอีกหลายคนแหละที่เราเห็นแล้วแบบ ทำไปเพื่อ?

แต่ก็ไม่ได้จะวิจารณ์ไร อืม..เป็นความคิดส่วนบุคคลน่ะ

แต่อยากบอกคนที่ไม่ได้ไปว่า พลาดแล้วล่ะ

ดังนั้นคราวหน้าอย่าพลาดงานดีๆแบบนี้ละกัน มาเติมสมองเรากันให้เต็มกันดีกว่า

 

หลังจากนั้นเราก็ชวนกันไปกินเค้กต่อตรงซอยข้างๆเอ็มโพเรี่ยม

แต่ปรากฎว่าพอไปถึง ร้านเจ๊งไปแล้ว เลยเดินกลับออก

คุณโบ๊ตก็สายตาดี เหลือบไปเห็นร้านราเมงเล็กๆ ติดป้ายข้างในว่า ราเมงต้นตำรับจากญี่ปุ่น

เอาวะ... ราเมงอีกรอบ เป็นราเมงทริปไปเลย

ร้านนี้ชื่อ Ton Tin Kan

  

  บรรยากาศภายในร้าน เป็นร้านเล็กๆนะ

แต่ว่าจะเห็นป้ายรางวัลของราเมงชนิดต่างๆด้วยล่ะ (ซึ่งจะเป็นเมนูที่เราสั่งนั่นเอง)

 

มาแล้วๆ

ซูม!!!!

  นี่คือราเมงน้ำซุปกระดูกหมูใส่ขิงแดงของคุณโบ๊ต น้ำซุปอร่อย

 

 
 

และของเราเป็น Tantan Ramen ราเมงน้ำซุปกระดูกหมูงาบด

เส้นที่ใช้เป็นเส้นแบบดึงยืดด้วยมือนะ แบบที่เราเห็นกันในการ์ตูนน่ะ

น้ำซุปเข้มข้นมาก จนสุดท้ายต้องแลกชามกันกับคุณโบ๊ต

ไม่ใช่ไม่อร่อยนะ ชามนี้ได้รางวัลด้วย แต่เพราะตอนนั้นสามทุ่มแล้ว กินหนักๆแบบนี้คงไม่ไหว

 

เกี๊ยวซ่า มาเป็นแพเลยเชียว

 

ซู้ด!!!!!!!!!!! อร่อยมาก

 

เราชอบร้านนี้มากกว่าร้านยามาโกย่านะ แต่คุณโบ๊ตชอบยามาโกย่ามากกว่า

ที่ตั้งร้านทงจิงกังจะอยู่ในซอยที่ติดกับเอ็มโพเรี่ยม

เดินๆๆมาจะเห็นร้านอยู่ทางขวามือ แต่แอบๆหน่อย เพราะกำแพงบัง

แต่ยังไงก็จะเห็นป้ายร้านอยู่ดี เป็นภาษาญี่ปุ่น

ลองหาดูนะคะ อร่อยคุ้มค่าการเดินทางและราคาจ้า

 

 

 

 

 

 

 

กำลังเห่อกับกล้องรูเข็มได้ที่ตั้งแต่ได้มาในวันเกิด ประมาณว่าไปไหนต้องพกไปนั่น

ไม่อยากเขียนไรมาก ลงรูปเลยดีกว่า

ฟิล์มที่ใช้เป็น Fuji Superia 400

พอถ่ายแล้วก็ต้องมาปรับแสงในโฟโต้ชอปนิดหน่อยเพื่อความคมชัดของรูปมากขึ้น 

ซักที่ 

จำไม่ได้แฮะ แต่สวยดี

หยั่งกับมองจากอวกาศมายังโลกแน่ะ 

เหม่อ... 

พิพิธภัณฑ์สยาม 

จำชื่อตึกไม่ได้ แต่อยู่ข้างๆสะพานช้าง

น่ารักเป็นแนวตึกอนุรักษ์ 

บันไดเลื่อนทางรถไฟใต้ดินเชื่อมไปหัวลำโพง 

... 

น่าจะเป็นพิพิธภัณฑ์สยาม 

ทางเดินแถวๆทางเชื่อมระหว่างเวิ้งกับสะพานช้างล่ะมั้ง 

ใกล้ๆกัน

โหลดโหดแต่จบแล้ว

ว่าจะไปเริ่มถ่ายใหม่วันเสาร์นี้

มีงานเพะชะคุชะไนท์ที่ TCDC

แล้วจะแวะไปเยือนร้านยามาโกย่าที่ว่าราเม็งหร่อยๆด้วย

ไว้จะถ่ายรูปมาให้ดูนะจ้ะ