Chocolate Emotion

ไข่แบบยางมะตูม น้ำซุปข้นกระดูกหมู และหมูชาชูที่ละลายในปาก

ไม่เหมาะมากสำหรับคนกลัวอ้วน เพราะหมูนั้นเธอช่างมันจริงๆ (โยนไปให้คุณแฟน)

เกี๊ยวซ่าแป้งบางมาก กัดไปไส้แอบทะลัก

 

จากซ้ายไปขวา:

ข้าวปั้นสาหร่าย (ออกขมนิดนึง กลมกล่อมหอมละมุนด้วยใบชา)

ข้าวปั้นไข่กุ้ง (สีส้มสวยน่ากิน แอบหวานติดปลายลิ้น แอบนะแอบ)

ข้าวปั้นผักดอง (อันนี้ไม่นิยม มันเป็นผักดองอ่ะ)

 

 

ถ้าใครเคยอ่านการ์ตูนเรื่อง “ยุทธภูมิกระเพาะเหล็ก” ที่มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับการแข่งขันกินจุ

เรามีภาพนี้มาให้คุณดู

ท่าแรก: ท่าตำนานของโจจิ ตะเกียบสองมือ

 

ท่าที่สอง: ท่าปลาวาฬ

 

  

หลังจากกินเสร็จ ได้เวลาสามโมงครึ่ง

ว่าจะไปดู 4B ที่ลิโด้ แต่ว่า....ไม่ทันซะแล้ว งานเพะชะจะเริ่มสี่โมงเย็น

ขอโทษด้วยนะคะ คุณบ๊อบบี้และเฮียเส่ง

เราจำเป็นต้องบ่ายหน้าไปที่เอ็มโพเรี่ยม งานเพะชะคุชะไนท์์์์์รอเราอยู่

 

ดูเวทีซะก่อน อลังการแต่น่ารัก (ชอบตัวการ์ตูน)

 

  คนแรกที่ขึ้นมาคือ คุณมาโนช พุดตาล (ขออภัยถ้าสะกดชื่อผิดนะคะ)

คุณมาโนชมาพร้อมกีต้าร์หนึ่งตัว แล้วบรรเลงเพลงถึงอดีตของอยุธยาให้เราฟัง

เพลงเพราะ เนื้อหาดี การพูดลื่นไหล ประทับใจมาก ไม่น่าเบื่อเลย

เป็นวิธีการพรีเซนต์ที่แทบไม่ได้ใช้อุปกรณ์อะไรมาก แต่เห็นภาพที่เล่าได้ชัดเจน

  คนนี้ไม่น่าจะไม่รู้จัก ญารินดา บุนนาค มากับเพื่อนชื่อ ชาร์ล (ขออภัยถ้าจำผิด)

ทึ่งในความสามารถด้านดนตรีแล้ว ต้องทึ่งกับความคิดในการทำงานด้านสถาปัตย์อีกด้วย

งานที่นำมาเสนอคือ การใช้กรอบมาทำดิสเพลย์ต่างๆ ภายในร้าน

จะเห็นได้เลยว่า คนเรามักใช้กรอบมาเป็นตัวเน้นให้สิ่งที่อยู่ในกรอบเด่นหรือน่าสนใจขึ้น

 

  คนต่อไป จำชื่อไม่ได้ (ขออภัย)

เรื่องที่นำเสนอคือ เรื่องที่เกี่ยวกับการพูดเหน่อ ภาษาสุพรรณ

ในส่วนตัวแล้ว คิดว่าดีจังนะที่คนวัยรุ่นยังคิดอนุรักษ์ของไทยกันอยู่ โดยเฉพาะภาษาก็เป็นอะไรที่สำคัญ

แต่ไม่เข้าใจว่าคนในห้องประชุมเค้าหัวเราะอะไรกัน ตอนที่คุณคนนี้สาธิตการพูดภาษาเหน่อ

แอบรู้สึกว่า แย่จังวะ พูดเหน่อแล้วมันน่าตลกมากนักหรอ

 

 

คนนี้ใครเอ่ย? คุ้นๆกันมั้ย

คุณโลเลมาพรีเซนต์ในรูปแบบการเล่าเรื่องประกอบภาพ

ขำตรงที่มีรูปนึงเป็นภาพการเหยียบเท้า และทุกคนก็เห็นอย่างนั้น

แต่พอคุณโลเลบอกว่า เท้ามีหกนิ้ว ทุกคนก็หันไปดูอีกทีและพูดว่า “เออว่ะ”

 

 

คนนี้จำชื่อไม่ได้อีกเช่นกัน แต่รู้สึกจะเป็นครีเอทีฟโฆษณา

วิธีการพรีเซนต์แฝงอารมณ์ขันปนกวนตีนดี (ขอโทษที่ใช้คำไม่สุภาพ)

  พีเซเว่น

ตอนแรกเฉยๆ แต่พอดูไปดูมา งานเค้าเจ๋งอ่ะ

 

เป็นอะไรที่ดูซุกซนมาก อย่างแอบไปพ่นกำแพงตรงที่เค้าทิ้งถังขยะกันบ้าง

หรือไม่ก็วาดเมจิคลงตรงกระเบื้องแตก อารมณ์ขอแอบเล็กๆน่ารักๆบ้าง

 

  ส่วนผู้หญิงคนนี้ หน้าคล้าย เรเน่ จาก บริดเจดส์โจนส์ไดอารี่

งานเค้าน่ารัก จะประมาณพวกปะติด

 

 

  บรรยากาศภายในร้าน เป็นร้านเล็กๆนะ

แต่ว่าจะเห็นป้ายรางวัลของราเมงชนิดต่างๆด้วยล่ะ (ซึ่งจะเป็นเมนูที่เราสั่งนั่นเอง)

 

มาแล้วๆ

ซูม!!!!

  นี่คือราเมงน้ำซุปกระดูกหมูใส่ขิงแดงของคุณโบ๊ต น้ำซุปอร่อย

 

 
 

และของเราเป็น Tantan Ramen ราเมงน้ำซุปกระดูกหมูงาบด

เส้นที่ใช้เป็นเส้นแบบดึงยืดด้วยมือนะ แบบที่เราเห็นกันในการ์ตูนน่ะ

น้ำซุปเข้มข้นมาก จนสุดท้ายต้องแลกชามกันกับคุณโบ๊ต

ไม่ใช่ไม่อร่อยนะ ชามนี้ได้รางวัลด้วย แต่เพราะตอนนั้นสามทุ่มแล้ว กินหนักๆแบบนี้คงไม่ไหว